دعوت میشی به یک هیئت جدید از دور یک عکس بزرگ از حضرت عباس می بینی که با لبانی سرخ و برامدگی تزریق پتاکس که هیچگاه رنگ بی ابی را ندیده و پوتین چرم اصل بولگاری طوری نشسته لب آب که انگار داره به سواحل جزایر قناری نگاه میکنه ، یک توبه استغفر ا… می گی و پرده را کنار میزنی ارگ و ساز های مدرن را میبینی یک لحظه شک میکنی که چه خبره تا اینکه صدای بلند به اصطلاح مداح اهل بیت همراه با یکی از اهنگ های آشنا را میشنوی بیشتر هم که دقت می کنی می بینی شعر فرق زیادی با اون نداره فقط بعضی جاهاش شده ارباب حسین! دست به کمر میشی تا کنترلت از دستت خارج نشه چون ریتم آهنگ داره کم کم تند میشه بعد از گذشت زمانی مداح عوض میشه و سبک عادی و بدون آهنگ می خونه فقط نمی دونی چرا بیشتر وصف ابرو و لب های امام داره میشه ترس داری خدایی نکرده این مداح بخواهد بره توی کار وصف حضرت زینب اما ایشون حواسش هست طوری برات امام را توصیف می کنند که مطمئن میشی قبل از حادثه کربلا حتما امام مدل بوده یکی هم اون وسط لخت شده داره خودشو برای ابالفضل تیکه پاره میکنه تو دلت میگی رفیق سخت نگیر بابا درست میشه حالا هم که میای بیخیال بشی و بری خونه مگه اجازه می دهند؟ همراه عزیزان شام را صرف می کنی و سریع فلنگو می بندی و توی راه هم دائم به خودت فحش میدی که چرا دعوت حضور را قبول کردی و به مسجد خودتون نرفتید

ظهر عاشورا

* نوشته ی بالا اتفاقیست که ممکنه برای شما هم پیش بیاد ، بهونه ای شده که من هم از شکل عزاداری های جدید گله کنم و بگم این ها شاید هیجان داشته باشه اما شور و صفا نداره حسی که نوحه های قدیمی فخری و آهنگران به من میده بلبلان نورسیده ی اهل بیت از آدم میگیرند ، بالاخره نوحه هم حرمتی داره بعضی ها طوری نوحه می خوانند که ادم فکر میکنه وصف جنسی دارند می کنند بعضیا هم که می خواهند خیلی کار را هیجانی کنند طوری عربده می کشند که آدم وقتی توی این عربده ها اسم امام را میشنوه خجالت میکشه خدایی چند نفر از شما وقتی اون نوحه ی معروف انا مظلوم حسین نزارقطری را از تلویزیون شنیدید خوشتون نیومد؟ تقریبا نوحه ای بود که اکثریت قریب به اتفاق دوستش داشتند با اینکه نه خبری از ریتم های انچنانی توش بود و نه اینکه مداحش معروف باشه اما به دل می نشست چون ساده و زیبا بود حرف حقیقت و شرح یک واقعه بدون پیاز داغ بود عزاداری هم یعنی این یعنی منطقی و درست و آموزش این درستی به نسل های دیگه به دختر و پسر کوچک 3-4 ساله ای که دارند متعجب این جماعت ماتم زده را می بینند پس بیایید وقتی عزاداری می کنیم درست اینکار را انجام دهیم و احترام صاحب عزا را نگه داریم و یادمان نره که به قول دکتر شریعتی “حسین بیشتر از تشنه ی آب تشنه ی لبیک بود” بیشتر از این حرفی نمی زنم چون موعظه این ها را هم گفتم تا یادم باشه برای هر کاری اول باید از خود شروع کردو منم با این نوشته به خودم تذکر دادم. برای تنوع هم یکی از نوحه های حسین فخری را می گذرام امیدوارم دانلود کنید و مورد پسند قرار بگیره و به قول یکی از دوستان “اگر یادتان بود و باران بارید دعایی هم به حال این بیابان کنید“

دانلود بگیر این طفلک شش ماهه ام را از حسین فخری